24 augustus 2016

Van 22 tot en met 25 juni heb ik weer een kort rondje door Europa gemaakt met Jordi en mijn schoonvader. Gelukkig had ik de woensdag vrij en was het eens niet nodig om me te haasten. Tegen een uurtje of half vier ’s middags heb ik de familie gedag gezegd, en heb ik iedereen opgehaald voor vertrek. Onze eerste bestemming is zuid Duitsland waar we de Dwergjuffer – Nehalennia speciosa hopen te fotograferen. Ondanks alle wegwerkzaamheden in Duitsland is het zoals altijd weer een gezellig ritje en rond half twee ’s nachts komen we aan op de plek van bestemming. We strekken nog een half uurtje onze benen en drinken even een biertje om daarna een dikke twee uur in de auto te slapen.

Na een kort nachtje is het even lastig wakker worden, maar al snel lopen we richting de Dwergjuffer plek. Aangezien we hier vaker zijn geweest is het niet veel zoeken en na 15 minuten hebben we de eerste exemplaren al gevonden. Voor het mooie is het een beetje te warm, waardoor de juffertjes snel wegdraaien als ze je door hebben, maar verder is het een prachtige ochtend. Als de zon eenmaal boven de horizon is hebben we niet veel tijd meer om foto’s te maken omdat het erg snel warm is en de juffertje direct beginnen te vliegen. De mooiste foto maak ik dan ook bij de aller eerste zonnestraal, drie foto’s later is het licht al weer te hard naar mijn smaak, en ben ik er al weer klaar mee.

Dwergjuffer - Nehalennia speciosa

Dwergjuffer – Nehalennia speciosa

Even later lopen we weer terug richting auto om naar de volgende plek te gaan. We zijn mooi op tijd en het is prachtig warm weer dus we besluiten voor de zoveelste keer op zoek te gaan naar de Siberische waterjuffer – Coenagrion hylas. Deze juffer is voor zo ver ik weet alleen bij warm droog weer te vinden, en dan tussen de middag. De rest van de tijd verstoppen ze zich tussen de bomen op hoger gelegen delen. Dus alles ziet er goed voor ons uit, en vol goede moed maken we een mooie rit van ongeveer drie uur richting Oostenrijk. Eenmaal aangekomen vliegen de Siberische waterjuffers al vol op, alles lijkt super, maar om een juffertje netjes op de foto te krijgen is nog een heel ander verhaal. Het is ondertussen een graad of 30 en de juffertje willen totaal niet stil zitten. Een paar uur lang wisselen we het in de brandende zon kijken naar vliegende juffertje af met het even bijkomen in de schaduw. Als ik het bijna zat ben vind ik eindelijk een parend stelletje die me de kans geeft om een paar foto’s te maken. Na al die pogingen nu dus eindelijk eens een scherpe foto van zowel het mannetje als het vrouwtje.

Siberische waterjuffer - Coenagrion hylas

Siberische waterjuffer – Coenagrion hylas

De tweede helft van de middag gebruiken we om eens te gaan zoeken naar de Zuidelijke Bronlibel. We hebben een plekje in de omgeving waar deze libel te vinden moet zijn, maar na een paar uur lopen en zoeken vinden we helaas niks. Na deze mislukte zoektocht was ik eigenlijk van plan om richting Zwitserland te rijden, maar omdat het weer daar waardeloos is gaan we terug naar de Dwergjuffer plek in Duitsland. Helaas betekent dit dat we dus weer een dikke drie uur in de auto zitten wat niet mee valt na zo’n kort nachtje en zo veel inspanning. Het resultaat is dus dat ik aan het rond rijden ben met 2 snurkende kerels in de auto. Als we eindelijk weer in Duitsland zijn besluiten we eens niet in de auto te gaan slapen en boeken een goedkoop hotel. We nemen rustig de tijd voor een lekker diner en drinken nog wat om daarna eens een goede nacht te maken.

Auto slapers

Auto rit met slapers om me heen

Net als de voorgaande ochtend staan we al weer op tijd bij de Dwergjuffertjes. Het weer is weer prima, maar het lukt toch niet een betere foto dan de dag er voor te maken. Hoe dan ook, het is altijd prachtig om op zo’n mooie plek te zijn. Na de juffertje gaan we eerst weer terug naar het hotel voor een ontbijtje en slapen nog een uurtje. Omdat het weer verder nergens goed is besluiten we naar Lichtenstein te gaan om op zoek te gaan naar het Goudooghooibeestje. Halverwege onze rit heb ik ook nog een plek voor de Zuidelijke Bronlibel waar we eerst even gaan kijken. Het plekje is super, precies zoals uit het boekje, en ook vinden we twee larvenhuidjes maar helaas is er geen libel te bekennen. Een beetje teleur gesteld lopen we weer terug richting auto en rijden we verder richting het Goudooghooibeestje. Eenmaal aangekomen op de plek van bestemming vinden we al snel wat Goudooghooibeestjes, maar het is boven de 30 graden en het heeft simpelweg geen zin om achter de vlinders aan te rennen. Een poosje hangen we nog wat in de schaduw van een boom, dan zoeken we nog even snel, maar het blijft te warm. De enige foto die ik weet te maken is van een eitje die een langs vliegend Goudooghooibeestje op een grasspriet voor mijn neus legt. We besluiten even wat te gaan drinken in de omgeving tot het wat af begint te koelen. Aan het eind van de dag komen we nog even terug maar nu is het al weer te laat en alle vlinders hebben zich al weer verstopt. We stoppen er weer snel mee en zoeken een parkeerplekje waar we weer in de auto slapen.

Eitje van het Goudooghooibeestje - Coenonympha oedippus

Eitje van het Goudooghooibeestje – Coenonympha oedippus

De volgende ochtend rijden we nog even lang het Goudooghooibeestje, maar we zien niks en gaan snel weer weg. In de omgeving bekijken nog wat andere plekjes, maar er is eigenlijk geen vlinder te vinden en dus gaan we maar terug naar huis. Al snel komen we in een regenbui terecht die niet meer stopt voor we weer in Nederland zijn.

Al met al dus weer vrij veel werk en energie voor een handje vol foto’s, maar zoals altijd weer genoten!