26 november 2016

Het lijkt al weer een eeuwigheid geleden, maar een paar maanden geleden ben ik natuurlijk op zomervakantie geweest. Met het gezin zijn we precies vier weken op stap geweest, eerst twee weken Frankrijk en daarna twee weken rondgereden door Italiƫ.

In Frankrijk zaten we in een huisje op een leuke camping direct aan de rivier de Ardeche. De omgeving is prachtig en in het verleden heb ik in dezelfde omgeving ook al verschillende leuke libellen op de foto gezet. Jammer genoeg waren er erg weinig libellen te vinden dit jaar. Wel waren er wat breedscheenjuffertjes en kleine tanglibellen, maar geen echt leuke soorten om veel tijd in te steken op vakantie.

Familie met uitzicht over Ardeche

Familie met uitzicht over Ardeche

Op een half uurtje rijden van de camping wist ik nog een leuk veldje te vinden waar ik enkele jaren geleden stapels parelmoertjes gevonden had. Dus toch maar mijn wekker gezet om hier eens op tijd te gaan kijken. Eenmaal aangekomen was er tot mijn verbazing geen parelmoer vlindertje te vinden. Bij gebrek aan andere soorten toen maar wat tijd gestoken in het maken van een goede foto van een open Icarus blauwtje. Gelukkig lukte dat uiteindelijk, en heb ik eindelijk weer een een echt scherpe foto van een mooi vers blauwtje. De rest van ons verblijf in Frankrijk was heerlijk, maar heb ik de moeite niet meer genomen om mijn camera te pakken.

Mannetje Icarusblauwtje - Polyommatus icarus

Mannetje Icarusblauwtje – Polyommatus icarus

Vervolgens zijn we verder gereden naar Italiƫ. Net over de grens, aan de kust van de Middellandse zee vinden we een leuk plekje om een paar dagen te blijven. Ook hier raak ik mijn camera niet aan, en kom niet veel verder dan het strand, en gezellige restaurantjes.

Na drie dagen is het tijd om weer verder te gaan, dit keer een vlinder bestemming. De bedoeling is om in de Italiaans/Franse alpen de Balkanparelmoervlinder te vinden. Een paar jaar geleden heb ik ook al eens een poging ondernomen om deze vlinder te vinden maar toen zonder succes. Nadat we in de omgeving van Cuneo een leuk hotel hebben gevonden gaan we met de hele familie even de bergen in zodat ik vast kan kijken waar ik de volgende ochtend heen moet. Eenmaal van de grote weg af komen we op een wel heel klein en smal weggetje. Met nog zeven kilometer te gaan tot de plek waar ik de Balkanparelmoervlinder verwacht te vinden vindt de familie het welletjes, en eerlijk gezegd is dit ook niet mijn favoriete weg. Zonder vlinders gezien te hebben gaan we weer terug richting hotel, eenmaal aangekomen begint het als een gek te regenen en onweren. Het ziet er niet best uit, maar aangezien we maar een nachtje blijven zet ik toch mijn wekker voor de volgende ochtend.

Bergen in de omgeving van Cuneo - Italie

Bergen in de omgeving van Cuneo – Italie

Rond een uur of drie s’nachts word ik al wakker, en omdat slapen toch niet meer lukt ga ik maar vast op stap. Voordeel van zo vroeg weg gaan is ook dat ik geen tegenliggers tegen kom op de weg naar boven. Onderweg blijkt de laatste zeven kilometer van het weggetje nog smaller te worden, maar uiteindelijk kom ik netjes aan. Ik probeer nog een beetje te slapen in de auto tot het licht wordt en dan ga ik op zoek. Na redelijk lang zoeken, net voor dat de zon begint te schijnen vind ik de eerste Balkanparelmoervlinder. En op eens vind ik in een straal van een meter of tien nog wel een stuk of acht vlinders. Snel maak ik wat foto’s voor dat de zon er is. Een kwartiertje later is het al weer zo warm dat alle vlindertje beginnen te vliegen. Maar dat maakt niks uit, eindelijk weer eens een nieuwe soort gevonden!

Balkanparelmoervlinder - Boloria graeca

Balkanparelmoervlinder – Boloria graeca

Eenmaal weer terug bij het hotel eet ik even m’n ontbijtje en dan pakken we weer in om verder te gaan. Het plan was eigenlijk om verder richting het noorden te gaan, maar omdat de kinderen dat waarschijnlijk minder leuk vinden en het weer niet super is gaan we richting het zuid-oosten om een plekje te zoeken in het noorden van Toscane. We overnachten op een schitterend plekje in een omgebouwde boerderij tussen de landerijen. Het stikt er ook van de vlinders, maar veel bijzonders is het niet en ik kan me er weer niet toe zetten om er vroeg uit te gaan. Omdat ik toch echt nog even wat leuke vlinders wil zien, ga ik in mijn eentje anderhalve dag naar Zwitserland. Ik kom s’middags aan met perfect weer, en hoop nu de Geelband erebia te vinden. De hele middag loop ik achter elke Erebia aan om te zien of het de goede soort is, maar zonder succes. Aan het eind van de dag maak ik nog even snel een foto van een Herdersparelmoervlinder en dan is het tijd voor een pizza. Na het eten kijk ik nog even voor een kamer zodat ik een beetje netjes kan slapen, maar dat is me helaas veel te duur en dus slaap ik gewoon boven op de berg in de auto…

Herdersparelmoervlinder - Boloria pales

Herdersparelmoervlinder – Boloria pales

De volgende ochtend hoop ik een slapende Dwergparelmoervlinder te vinden. Een uur of vier lang loop ik de schuine hellingen af, maar meer dan wat slapende herders parelmoervlinders kom ik niet tegen. Als de temperatuur te hoog wordt, doe ik eerst even een bakje koffie boven op de pas tussen de koeien en daarna ga ik nog maar eens een poging wagen bij de Erebias. Een paar uur later en minstens vijftig Erebias verder heb ik nog steeds niet de goede soort gevonden. Omdat ik totaal niet kan vinden wat ik zoek, geef ik de moed op, en stap weer in de auto naar mijn familie.

Ik met een mooie alpen koe

Ik met een mooie alpen koe

Omdat we op zo’n heerlijk plekje zitten, blijven we de komende paar dagen nog in noord Toscane. Ondanks dat er overal vlinders vliegen is het toch voornamelijk relaxen. Als we dan toch eens een wat druilerig begin van de dag hebben ga ik even op zoek in de omgeving en vind een rustend Geraniumblauwtje. Voor mij is dit echt zo’n vlindertje die ik wel vaak zie vliegen maar waar het er nooit van komt om een foto van te maken. Na dit kleine succesje is het verder klaar met de foto’s. We blijven nog een dagje en pakken dan weer in om richting het Comomeer te rijden.

Geraniumblauwtje - Cacyreus marshalli

Geraniumblauwtje – Cacyreus marshalli

Bij het Comomeer hebben we met vrienden afgesproken en blijven we twee gezellige dagen. Slapen doen we eindelijk eens in onze tent. Van vlinderen komt het niet meer. Als we na deze twee dagen toch echt naar huis moeten maken we nog een mooie tocht door Zwitserland zodat ik mijn familie ook eens kan laten zien waar ik altijd op zoek ga naar vlinders, en uiteindelijk rijden we verder om rond middernacht weer thuis te komen. Wat een heerlijke vakantie weer…..