10 januari 2018

Samen met Peter en mijn schoonvader ga ik een lang weekendje richting Hongarije. Eigenlijk was ik van plan geweest om meer in de buurt te blijven, maar vanwege het slechte weer in de regio had ik geen beter idee. Aangezien ik ook altijd nog eens een mooie foto van de Violette vuurvlinders hoop te maken was dit een goede reden om weer eens richting het oosten te rijden. Vroeg in de ochtend straten we de reis, en zonder enig probleem of oponthoud passeren we na een uurtje of 12/13 de grens met Hongarije. Vanaf dat moment begint de pech toe te slaan. Het lampje van de bandenspanning begint op mijn dashboard te branden. Bij de eerste benzinepomp stoppen we en hopen we door te kunnen rijden na de betreffende band opgepompt te hebben. Helaas gaat hetzelfde lampje al snel weer branden en lijkt er toch wel echt een lek in de band te zitten. Bijkomend probleem is dat ik geen reserveband heb en dat het ondertussen bijna 18:00 uur is op zaterdag. Na wat telefoontjes te hebben gepleegd met hulpdiensten blijkt de enige manier om deze dag nog geholpen te kunnen worden om terug te gaan naar Oostenrijk en daar te wachten op een sleepwagen welke ons verder kan helpen. Er zit dus niks anders op om de band nog een keer op te pompen en proberen om Oostenrijk te bereiken. Met een hele lege band komen we uiteindelijk op de afgesproken plek aan net over de grens. Natuurlijk is er geen sleepwagen te zien. Verschillende telefoontjes verder en uren wachten verschijnt er dan eindelijk een hulpdienst. Als we in en opgeladen zijn blijken we eerst een uur te moeten rijden naar de persoon die de band kan plakken en natuurlijk is het ook nog een uur de verkeerde kant op. Tegen de tijd dat we aankomen is het al donker, maar we worden wel netjes geholpen en na een half uurtje kunnen we onze reis weer voortzetten. Uiteindelijk komen we pas rond een uurtje of 02:00 op de plek van bestemming aan.

Auto pech in Hongarije

Auto pech in Hongarije

Na twee uur slapen gaat de wekker al weer. Omdat we allemaal amper geslapen hebben is niemand wakker, en in alle slaperigheid valt de camera van Peter op de stenen vloer. De rest van het weekend werkt de camera maar half wat het allemaal niet makkelijker maakt. Als we vervolgens een stukje rijden en op de plaats zijn waar we vlinders hopen te vinden lijkt het weer perfect te zijn en de omgeving prachtig. Vanwege de vermoeidheid en ongelukkige start van de ochtend lukt het niet erg om goede foto’s te maken. Eigenlijk maak ik de hele ochtend geen een fatsoenlijke foto. Enige leuke is deze verse Grote vuurvlinder.

Grote vuurvlinder - Lycaena dispar

Grote vuurvlinder – Lycaena dispar

Als het vervolgens warm wordt gaan we op zoek naar Violette vuurvlinders. We beginnen op de wat hoger gelegen plekken, maar hier is het nog te vroeg en er vliegen nog Zilveren manen in plaats van Violette vuurvlinders. Maar na wat verschillende plekjes bezocht te hebben, vinden we een mooie beschutte plek waar we wel verschillende Violette vuurvlinder vinden. Natuurlijk is het wel een graadje of 30 en vliegt alles achter elkaar aan dus de foto die ik hoop te maken zit er niet tussen. Na een paar uur houden we het voor gezien en besluiten de volgende dag terug te komen.

De volgende ochtend beginnen we eerste weer met een rondje op het veldje waar we een dag eerder ook gestart zijn. Dit keer zijn er nog meer vlinders te vinden, het barst er gewoon van de Dubbelstip parelmoervlinders. Maar omdat er altijd wat tegen moet zitten, is het nu te warm en bewolkt, en omdat ik ook moe ben komt de camera maar amper uit de tas. Bijna met tegenzin maak ik toch nog een paar foto’s van de parelmoertjes, maar ook hier wordt ik niet erg blij van.

 

Dubbelstipparelmoervlinder - Brenthis hecate

Dubbelstipparelmoervlinder – Brenthis hecate

Tegen de tijd dat alles weer rond vliegt gaan we verder naar de plek waar we gister gestopt zijn om toch weer verder te zoeken naar de Violette vuurvlinders. Door de hitte, en omdat we allemaal nog steeds erg moe zij geven we de moed al snel op en gaan even lekker een dutje doen in het gras. Als we een paar uurtjes later een tweede poging doen werkt het weer een klein poosje mee door zo af en toe een wolkje voor de zon te laten schuiven. Dit levert nu niet direct super plaatjes op, maar ik maak in ieder geval een scherpe foto van een redelijk vers mannetje. De rest van de dag blijven we ploeteren, maar beter wordt het helaas niet.

Violette vuurvlinder - Lycaena alciphron

Violette vuurvlinder – Lycaena alciphron

De volgende ochtend is het al weer tijd om terug naar Nederland te gaan. We rijden nog wel even langs de parelmoervlinder plek, maar het is deze ochtend zo warm, dat alles al vliegt als we door het veld lopen. Al snel houden we het voor gezien en lopen terug naar de auto om aan de terug reis te beginnen.