Beschrijving
De Violette vuurvlinder (Lycaena alciphron) is een opvallende dagvlinder uit de familie van de blauwtjes (Lycaenidae).
Het mannetje valt op door zijn oranje vleugels met een violette glans en fijne zwarte vlekjes, terwijl het vrouwtje meestal wat donkerder is met bruinige tinten en subtiele oranje accenten.
De onderzijde van de vleugels is grijsbruin met een fijn patroon van donkere stipjes.
De vlinder kent verschillende ondersoorten, en deze kunnen sterk verschillen wat tekening betreft.
Persoonlijk vind ik de ondersoort L. a. melibaeus die in Oost Europa voorkomt de mooiste vlinder die we in Europa hebben.
De bekende ondersoorten die in Europa bekend zijn:
- L. a. alciphron Midden-Europa
- L. a. gordius Zuid-Europa
- L. a. melibaeus Oost-Europa
- L. a. granadensis Zuid-Spanje
Vliegtijd en levenswijze
De Violette vuurvlinder vliegt in één generatie per jaar, meestal van juni tot en met augustus, afhankelijk van de hoogte en lokale omstandigheden.
De soort legt in de zomer eitjes op de waardplant.
Deze eitjes blijven de hele winter in rust (diapauze).
Pas in het vroege voorjaar komt de rups uit het ei en begint te eten zodra de waardplant weer uitloopt.
Voorkomen
Deze vlinder komt voor in het grootste gedeelte van Europa, vaak in bergachtige en heuvelachtige gebieden met warme, bloemrijke hellingen en graslanden.
Hij komt voor op kalkrijke bodems, waar zijn waardplanten goed groeien.
Door zijn specifieke voorkeur voor open en zonnige locaties is het geen soort die je snel in dichtbegroeide bossen tegenkomt.
Voedselplanten rups
De waardplanten van de violette vuurvlinder (Lycaena alciphron) zijn verschillende soorten zuring (Rumex).
Schapenzuring (Rumex acetosella) is de meest gebruikte waardplant, vooral in droge, schrale graslanden.
Veldzuring (Rumex acetosa)wordt ook gebruikt, vooral in wat rijkere graslanden.