Rondje Grand Paradiso (Italië)

Op 6 juli had mijn dochter Floor haar diploma-uitreiking. Natuurlijk wilde ik daar graag bij zijn. Toen de uitreiking rond 21.20 uur afgelopen was, pakte ik snel mijn spullen en stapte ik rond 22.00 uur in de auto richting Italië.

De rit verloopt prima. Rond 02.00 uur luister ik onderweg naar de WK-wedstrijd België tegen Amerika. Halverwege begin ik echter flink moe te worden. Ik besluit de auto op een parkeerplaats neer te zetten en de tweede helft vanaf daar te volgen. Voor ik het weet val ik in slaap en pas rond 05.30 uur word ik weer wakker.

Daarna rijd ik snel verder en kom ik uiteindelijk rond 13.30 uur aan in Italië. Ik wil mijn tent opzetten op de camping, maar helaas is de receptie nog een uurtje gesloten. Omdat ik geen zin heb om te wachten, trek ik meteen de bergen in op zoek naar vlinders.



Ruim twee uur loop ik omhoog zonder ook maar één foto te maken. Er vliegen ontzettend veel vlinders, maar door de warmte zijn ze erg actief en vliegen ze continu door elkaar. Eigenlijk ben ik op zoek naar de Witbonte parelmoervlinder - Euphydryas cynthia, maar die laat zich nergens zien. Ik besluit terug te lopen. Onderweg maak ik nog wel een foto van een Herdersparelmoervlinder - Boloria pales die prachtig tussen de gele bloemen zit.



Na ongeveer een uur afdalen kom ik drie andere Nederlandse vlinderliefhebbers tegen. Altijd leuk om onderweg andere enthousiastelingen te ontmoeten. We wisselen wat ervaringen uit en gelukkig krijg ik ook een goede tip voor de Witbonte parelmoervlinder. Blijkt dat ik nog maar een uurtje verder had moeten lopen...

Dan loop ik snel verder naar beneden, want voor 19.30 uur moet ik terug zijn voordat de receptie weer sluit. Beneden is alles snel geregeld, ik zet mijn tent op, bestel een pizza met een biertje erbij en lig rond 20.45 uur al heerlijk te slapen.



De volgende ochtend gaat de wekker al om 03.50 uur. Ik wil namelijk naar de plek die mij de dag ervoor is aangeraden. Om 04.00 uur begin ik in het pikkedonker aan de wandeling door het bos. Gelukkig heb ik een zaklamp bij me, waardoor het prima te doen is.



Een uur later kijk ik al over het dal uit terwijl de zon nog niet eens op is.



Even later loop ik over de hoogvlakte terwijl de eerste zonnestralen de bergen verlichten. Het is hier schitterend en ik ben helemaal alleen. Heerlijk.



Na nog ruim een uur wandelen bereik ik de juiste plek. En ja hoor, al snel vind ik de eerste Witbonte parelmoervlinders die zich rustig opwarmen in de ochtendzon. Een vlinder op een steen klinkt misschien niet heel spannend, maar dit mannetje zit op een steen vol korstmos en dat levert toch een mooie foto op.



Even later zie ik ook voor het eerst meerdere vrouwtjes vliegen. De meeste gaan onhandig tussen de bladeren zitten, maar uiteindelijk vind ik ook een vrouwtje dat mooi op een steen zit op te warmen.



Omdat het nog vroeg is, slapen er her en der nog vlinders in de schaduw. Zo vind ik ook een Noordelijk mansschildblauwtje - Agriades glandon, met op de achtergrond gele bloemen die voor een prachtige kleur zorgen.



Wanneer het wat warmer wordt, ontdek ik dat hier ook een populatie Kleine apollovlinder - Parnassius phoebus vliegt. Eén exemplaar valt me direct op door de vele rode vlekken en de opvallend donkere kleur. Waarschijnlijk niets bijzonders, maar zo heb ik ze nog nooit gezien. Wat een schitterende vlinder.



Daarna besteed ik nog een paar uur aan het fotograferen van de Witbonte parelmoervlinders. Uiteindelijk lukt het me nog een foto te maken van een exemplaar tussen de roze bloemetjes waar ik erg tevreden mee ben.



Met een volle rugzak begin ik vervolgens aan de lange afdaling. Mijn knieën beginnen al snel behoorlijk pijn te doen, waardoor de tocht nog langer duurt. Pas later in de middag ben ik weer beneden in het dal.

Aan het begin van de avond loop ik nog een rondje door de omgeving. Ik vind een Zilverbruin blauwtje - Aricia nicias en een Apollovlinder - Parnassius apollo die zich al klaarmaken voor de nacht. Dat komt mooi uit, want morgenochtend kan ik ze hopelijk mooi fotograferen. Na opnieuw een pizza is het weer tijd om mijn tent op te zoeken.

De volgende ochtend kom ik rond 06.00 uur mijn tent uit. Vandaag hoef ik gelukkig niet ver te lopen.

Ik begin bij de Apollovlinder. Het is eigenlijk gewoon een Apollovlinder op een distel, maar doordat de bloeiende wilgenroosjes op de achtergrond staan, ontstaat er toch een mooi kleurrijk beeld.



Het Zilverbruin blauwtje - Aricia nicias is tijdens de nacht iets anders gaan zitten en wiebelt voortdurend in de wind. Veel mogelijkheden krijg ik niet, maar uiteindelijk lukt het toch om een redelijk scherpe foto te maken. Later opent het vlindertje zijn vleugels, maar daar krijg ik helaas geen goede foto van.



Als het te warm wordt, besluit ik nieuwe plannen te maken. Deze reis wil ik heel graag het Alpen saffierblauwtje vinden. Daarom rijd ik naar een dal verderop waar ze zouden moeten voorkomen.

Na een klein uurtje rijden kom ik aan. Het is inmiddels al behoorlijk warm. Ik loop ruim een uur rond, maar zonder resultaat.

Omdat ik toch in de buurt ben, besluit ik ook nog een kijkje te nemen bij het Aosta-esparcetteblauwtje. Bij aankomst schrik ik echter van de omstandigheden. Alles is verdroogd en er bloeit vrijwel geen bloem meer. Vast dat er verderop nog wel vlinders zitten, maar het ziet er zo teleurstellend uit dat ik na een half uur alweer terug ben bij de auto.

Dan probeer ik mijn geluk in een ander dal. Ook daar vind ik niets. Er zit niets anders op dan opnieuw de berg op te gaan. Ondanks de vermoeide benen en pijnlijke knieën begin ik toch weer aan de klim over een smal bergpad.

Ook hier vind ik het Alpen saffierblauwtje niet. Wel kom ik de waardplant Astragalus exscapus, oftewel de stengelloze hokjespeul, tegen. De planten zitten vol vraatsporen van rupsen en resten van eitjes. Ik vermoed dat dit van het Alpen saffierblauwtje is, dus de locatie lijkt in ieder geval goed.



Uiteindelijk loop ik toch weer naar beneden. Onderaan het pad probeer ik nog wat vlinders te fotograferen, maar echt bijzondere foto's levert het niet op. Wel fotografeer ik een blauwtje waarvan ik niet precies weet welke soort het is. Hij is groter dan een Heideblauwtje, mist het blauw in de rand zoals het Kroonkruidblauwtje, maar lijkt ook net niet helemaal op een Alpen saffierblauwtje. Mocht iemand weten welke soort dit is, dan hoor ik dat natuurlijk graag.



Terug op de camping loop ik nog een rondje. Ik vind enkele Morgenrood en Violette vuurvlinders. Ze vliegen druk door elkaar en zodra de zon ondergaat zijn ze ineens verdwenen. Wel vind ik nog een slapend mannetje van het Zilverbruin blauwtje. Daar begin ik morgenochtend dus weer.



De volgende ochtend word ik opnieuw rond 06.00 uur wakker en ga vol goede moed op pad. Tot mijn schrik staat er een camper precies geparkeerd op de plek waar het Zilverbruin blauwtje zat. Dat plan kan dus direct de prullenbak in.

Ik klim daarom nog maar een stukje de berg op. Veel levert het niet op, dus ik maak een foto van een Kommavlinder - Hesperia comma.



Even later beginnen de Erebia's alweer te vliegen. Ook dat valt niet mee, maar uiteindelijk blijft een Boserebia - Erebia ligea toch even rustig zitten zodat ik een mooie foto kan maken.



Daarna wordt het alweer te warm. Ik eet wat, pak mijn spullen en besluit nog één laatste poging te wagen voor het Alpen saffierblauwtje op dezelfde plek als de dag ervoor. Na drie uur zoeken ben ik eigenlijk niet veel verder gekomen dan een foto van een Groot tragantblauwtje - Polyommatus escheri.



Voor mij is het dan wel genoeg geweest. Voor de middag is regen voorspeld en daarom besluit ik mijn tent alvast af te breken en een stuk richting het noorden te rijden.

Op de camping blijkt dat meer mensen hetzelfde idee hebben gehad. Mijn tent staat als één van de laatsten nog overeind.



Ik pak snel alles in en begin aan de terugreis. Omdat het onderweg lekker doorrijdt, rijd ik door tot Karlsruhe, waar ik een hotelletje heb geboekt.

Na een prima nacht stap ik de volgende ochtend weer in de auto. Rond 14.00 uur ben ik weer thuis, terug bij mijn familie.

---

31 mei t/m 6 juni - libellen in Turkije

Bepakt zet mijn vrouw me tussen de middag bij Jordi thuis af. Na een bakje koffie pakken we de auto in en stap ik bij Jordi en zijn hele familie in de auto richting Schiphol. Eenmaal aangekomen neemt iedereen afscheid en gaan we verder richting de check-in, security etc. Alles verloopt enorm soepel en al snel zitten we te wachten op onze vlucht. We drinken een biertje en proosten op een mooie week. Dan stappen we eindelijk in en begint de vlucht richting Turkije.



Een paar uur later komen we aan op het vliegveld van Dalaman. Hier gaat alles ook erg gemakkelijk en voor we het weten zitten we bij de autoverhuur om een mooie, witte Citroën mee te nemen. Het is ondertussen al donker, en dus rijden we op ons gemakje (met Jordi aan het stuur) richting onze kamer in het plaatsje Dalyan. Hier zullen we 6 nachtjes verblijven om rond het meer van Köyceğiz (Köyceğiz Gölü) op zoek te gaan naar verschillende soorten libellen. We hopen soorten te vinden die erg zeldzaam zijn in Europa omdat ze daar de westgrens van hun verspreidingsgebied hebben, en in Turkije dus makkelijker te vinden zullen zijn.



De volgende ochtend gaat de wekker om 5 uur, en na een kwartiertje zitten we alweer in de auto. Zonder ontbijt en koffie vertrekken we naar de plek waar we de Turkse koraaljuffer - Ceriagrion georgifreyi hopen te vinden. Eenmaal aangekomen blijkt het een rommelig pad langs het water te zijn, maar uiteindelijk ziet het er toch mooi uit. Het is een klein, maar erg bijzonder en prachtig gebiedje.



Na heel wat speurwerk vindt Jordi de eerste Turkse koraaljuffer, een prachtig gekleurd vrouwtje. De twee juffertjes die ik later vind, vliegen direct alweer weg en zijn niet te fotograferen. Maar gelukkig maak ik nog wel even een foto van het eerste juffertje, en is de eerste mooie soort en foto van deze reis een feit.



Verder vliegt er, naast onwaarschijnlijk veel Vroege glazenmakers, weinig spannends rond en na een paar uurtjes gaan we weer verder. We gaan nu op zoek naar de Blauwoogbronlibel - Cordulegaster insignis, die in heldere bergrivieren moet vliegen. Aangekomen op de juiste plek stikt het van de restaurantjes die vlak boven het water gebouwd zijn. Van fotograferen komt hier niks, dus nemen we eerst maar een kopje koffie en een ontbijtje.



Na het eten zoeken we naar een betere plek, en al snel komen we bij het laatste onbebouwde en toegankelijke stuk van de rivier. Het is waarschijnlijk amper 100 meter, maar een prachtige plek voor bronlibellen. Wat een schitterend helder water, zo'n rivier heb ik niet vaak gezien.



Binnen een minuut zien we the eerste Blauwoogbronlibellen rondvliegen, maar het lukt niet om een erg goede foto te maken. Heel toevallig maak ik wel een foto van een vreemde tanglibel. Uiteindelijk blijkt dit de Donkere tanglibel - Onychogomphus assimilis te zijn, waar ik de rest van de trip geen foto meer van weet te maken. Dus leuk dat ik die toch nog even mee weet te pakken.



Ook vliegen er Bosbeekjuffers rond. Ik moest het boek er even bij pakken, maar dit is de ondersoort Calopteryx virgo festiva. Het vrouwtje hieronder op de foto is compleet anders gekleurd dan de Bosbeekjuffers bij ons en heeft net zulke donkere vleugels als de mannetjes.



Als het eenmaal zo warm is dat niks meer stil wil zitten, gaan we verder om bij de plek te kijken waar de Beekkeizerlibel - Anax immaculifrons zou moeten zitten. Weer een prachtige rivier, dit keer met veel meer stenen, maar er is geen Beekkeizerlibel te zien. Wel komen we hier de eerste Vaandeldrager - Lindenia tetraphylla tegen. Schitterende libellen die met geen andere libel te verwarren zijn.



Dan is het grootste gedeelte van de middag alweer voorbij en vertrekken we weer richting het appartement. Eenmaal aangekomen duiken we even in het zwembad voor wat verkoeling, en na twee biertjes genieten we van een lekker hapje eten om rond 22:00 uur al in slaap te vallen.



Omdat er maar één vlinder is die ik hoop te vinden, wil ik deze ochtend graag op tijd opstaan om te zien of we deze slapend kunnen vinden. Ook willen we graag een andere plek voor de beekkeizerlibel bezoeken die wat verder rijden is, en dus gaat de wekker om 04:00 uur. Om 04:20 uur drinken we een bakje koffie bij een tankstation en rijden dan verder. Eenmaal aangekomen begint de wandeling omhoog over de losse stenen, waarbij we de beek volgen.



Ik heb er al snel weinig vertrouwen meer in, tot Jordi opeens een schreeuw geeft en jawel, hij heeft een slapend Klein resedawitje - Pontia chloridice gevonden. Mijn dag kan al niet meer stuk en ik maak op mijn gemak een paar foto's van dit kleine vlindertje.



Daarna is het veel sjokken en wachten. Gelukkig kan ik me wat bezighouden met een Balkanboswachter - Hipparchia syriaca. Ook een nieuwe soort voor mij. Helaas zit de vlinder telkens tussen de stenen, wat fotograferen niet erg makkelijk maakt.



Ook zitten er overal wel een paar Orientjuffers - Epallage fatime. Schitterende beestjes, die minder wilden meewerken dan ik had gedacht. Maar ik maak toch een leuke foto van een mannetje van dit juffertje.



Dan zie ik opeens een Beekkeizerlibel - Anax immaculifronsBeekkeizerlibel - Anax immaculifrons vliegen. Het is overduidelijk een mannetje, met zijn prachtige blauwe kop. Maar binnen 2 seconden vliegt hij verder om nooit meer terug te komen. Een beetje beteuterd wachten we nog een poosje, maar als er echt niks meer te vinden is, gaan we toch maar eens terug. Onderweg naar de auto maak ik nog een plaatje van een Blauwe zonnewijzer - Trithemis festivaBlauwe zonnewijzer - Trithemis festiva.



Eenmaal in de auto maken we een tussenstop bij een oude ruïne om wat vlinders te vinden, maar ook hier valt het enorm tegen en de camera komt de tas niet uit. Dan maar even lunchen, om vervolgens nog eens te gaan kijken bij de Turkse koraaljuffer. Weer is het een hele uitdaging om wat te vinden, maar Jordi vindt uiteindelijk een paringswiel van deze prachtige beestjes, wat weer een mooi plaatje oplevert.



Aan het eind van de middag zijn we weer klaar en nemen we weer de standaard duik en een biertje.

Het is alweer woensdag en vandaag gaat de wekker gelukkig wat later, om 05:30 uur. De zon komt net op als we in de auto richting de plek van de Turkse koraaljuffer - Ceriagrion georgifreyi rijden.



We gaan hier maar weer heen omdat dit redelijk dichtbij is en er toch van alles te vinden is. Bij aankomst vliegen er verschillende Schaduwlibellen - Caliaeschna microstigma rond die aan het jagen zijn. Na heel wat geduld weten we hier een prima foto van te maken.



Dan toch nog even kijken bij de juffertjes, want ik wil graag nog een rood mannetje op de foto krijgen. Gelukkig weet ik er vrij snel eentje te vinden. Veel tijd krijgen we niet voor een foto, maar voldoende om toch een nette plaat van dit mooi gekleurde beestje te maken.



Omdat we op tijd klaar zijn, gaan we eerst nog eens langs de Blauwoogbronlibel - Cordulegaster insignis. Omdat het nog vroeg is, zijn ze hopelijk nog een beetje rustig en kunnen we dit keer wat betere foto's maken. En dit valt helemaal niet tegen. Ik maak een foto waar ik dik tevreden mee ben, en dat nog wel van een van mijn favoriete soorten van deze trip.



Na dit succes willen we ons geluk wat verderop gaan beproeven. Het is een dik uur rijden richting het oosten, maar we hopen op een superplek te komen voor rombouten en tanglibellen. Eenmaal aangekomen blijkt niks minder waar. De oevers van de rivier zijn helemaal gesloopt en het water is troebel. We rijden rond in de omgeving om andere plekken van de rivier te bekijken, maar alle moeite is tevergeefs en we vinden niet meer dan een Kleine tanglibel - Onychogomphus forcipatus. Een beetje jammer van onze middag, maar wel leuk dat dit een andere ondersoort is, namelijk Onychogomphus forcipatus albotibialis.



Na deze teleurstelling willen we maar weer teruggaan. Aan de route ligt nog een kleine kloof waar ik graag even wil stoppen om te zien of er vlinders te vinden zijn. We maken een korte stop en ik wandel even een half uurtje de kloof in. De plek is schitterend, maar het stikt ook hier niet van de vlinders.



Als ik weer naar beneden loop en bij de uitgang van de kloof ben, zie ik af en toe een vreemd bruin vlindertje vliegen en besluit eens te gaan kijken wat het is. Dit blijkt de Dubbeloog - Ypthima asterope te zijn, een vlinder die ik nog nooit gezien heb. Helaas lukt het me niet een foto met open vleugels te maken, maar ik ben al blij met dit resultaat.



Dan snel weer de auto in en om 17:00 uur liggen we weer in het zwembad. Hier maken we de plannen voor de volgende dag. We hadden gehoopt de Turkse bronlibel - Cordulegaster picta ook bij de Blauwoogbronlibel - Cordulegaster insignis te vinden, maar het is niet gelukt daar een foto van te maken. Dus bezoeken we morgen een andere plek om deze grote libel te vinden.

De volgende dag rijden we wat meer de bergen in, waar de riviertjes wat kleiner worden en er meer bos is. Dit is naar mijn idee een van de mooiste plekken waar we deze trip komen.



We zoeken even naar de beste plek. Al snel wordt onze inzet beloond en vliegen de eerste Turkse bronlibellen voorbij. Jordi maakt al gauw een superfoto, maar ik ben nog verderop aan het zoeken en de libel is alweer gevlogen. Als ik toch nog even bij dezelfde plek ga kijken, gaat er gelukkig weer een exemplaar aan een takje hangen. Helaas geen bijzondere foto, maar wel een nette plaat van deze soort.



Uiteindelijk gaat er geen libel meer hangen en lopen wij ook weer terug richting de auto. We rijden weer een stukje om toch maar weer een poging te doen om de Beekkeizerlibel - Anax immaculifrons te vinden, maar ook dit keer zonder succes. Het hoogtepunt is een foto van een Windvaantje - Selysiothemis nigra. Leuk beestje, maar niet waar we voor kwamen.



Op de weg terug naar ons appartement stoppen we nog even bij een plek voor de Turkse rombout - Gomphus schneideri. Het is een vrij lelijke plek bij een klein bosje langs de weg, maar er blijkt toch van alles te vliegen. Helaas werken de Turkse rombouten niet echt mee, maar ik ben snel tevreden en maak toch een paar plaatjes.



En om 17:00 uur beginnen we weer aan ons dagelijkse ritueel van een duik en een biertje.

En dan is het vrijdag, de laatste hele dag die we nog hebben voordat we weer richting Nederland vertrekken. We moeten vandaag een laatste serieuze poging doen om de Beekkeizerlibel - Anax immaculifrons te fotograferen, maar we gaan eerst even kijken of we een foto kunnen maken van de Slanke oeverlibel - Orthetrum sabina. We rijden tussen de velden door en komen aan bij een grote rots die pal aan het meer ligt. We moeten over een krakkemikkig bruggetje en gaan snel op zoek.



We vinden van allerlei libellen, en sommigen zitten ook nog onder de dauw. Omdat ik nog geen foto heb gemaakt van de Slanke oeverlibel - Orthetrum sabina, doe ik daar dit keer eens extra mijn best voor. Het mooie licht maakt dat het best een leuk plaatje wordt.



Als het dan toch warm wordt en alles begint te vliegen, is het tijd om voor de laatste keer op zoek te gaan naar de Beekkeizerlibel - Anax immaculifrons. Op tijd beginnen we aan de lange wandeling omhoog de bergen in om bij de juiste plek bij de beek te komen. Rond een uurtje of 09:00 komen we bezweet aan. Omdat we niet precies weten waar we moeten zijn, wachten we maar een beetje in de hoop wat te zien vliegen. Spannender dan een Rode zonnewijzer - Trithemis arteriosa wordt het helaas niet.



Na een uurtje zonder succes gezocht te hebben, krijgen we bezoek van twee Zwitserse libellenliefhebbers. De dag hiervoor hadden zij al prachtige foto's kunnen maken van de Beekkeizerlibel - Anax immaculifrons en ze hebben dan ook wat goede tips voor ons. Dit bracht ons naar een wat hoger gelegen plek, waar we zowaar af en toe een beekkeizerlibel - Anax immaculifrons langs zagen vliegen. Ze bleven maar vliegen, dus beproefde ik eerst mijn geluk met vliegende libellen. Ik stond vrij ver, dus het resultaat is een crop, maar wel een mooi scherp plaatje van deze bijzondere soort.



Rond een uurtje of 13:00 ging er eindelijk eentje kort aan een rietstengel hangen. Helaas zat ik vrij ver van de libel af, maar het is wel een leuk plaatje geworden met ook nog eens een prachtige libel in beeld. Het komende uur krijgen we nog een paar kansen, maar helaas wordt het niet beter.



Uiteindelijk hebben we, denk ik, drie tot vier uur lang stilgezeten in de felle zon met 30+ graden zonder te bewegen. Gelukkig had ik mijn hoedje op, anders was ik levend verbrand.



Tegen een uurtje of 15:00 uur zijn we het helemaal zat en oververhit. We besluiten dat het niet beter gaat worden en we beginnen aan de wandeling richting de auto. Onderweg heb ik nog een klein gelukje en maak ik een foto van een Azuurblauwtje - Plebejus loewii dat zit te drinken op de grond. Daarmee sluit ik de dag weer af.



Dan breekt om 05:15 uur de laatste dag aan. We gaan eerst nog even kijken bij de plek van de Slanke oeverlibel - Orthetrum sabina. Per ongeluk vind ik een slapende Zuidelijke keizerlibel - Anax parthenope. Dat is even een leuke meevaller!



Vervolgens gaan we nog even langs bij de plek van de Turkse rombout, want ook dit is mooi in de buurt. Weer lukt het niet echt een goede foto van de libel te maken, maar er zitten ook Weidebeekjuffers - Calopteryx splendens. Deze zijn van de ondersoort Calopteryx splendens intermedia, and ik vind vooral de vrouwtjes prachtig gekleurd. Dus in plaats van aan de Turkse rombout, besteed ik hier wat tijd aan.



Dan rijden we nog even rond om te zien of we toch nog wat leuks kunnen vinden. Maar het enige wat nog op de foto komt, is een Moriaantje - Diplacodes lefebvrii. En daar sluiten we dit foto-avontuur helaas mee af.



Dan is het echt klaar. We rijden nog even langs onze B&B om de spullen te pakken en rijden vervolgens naar de autoverhuur. Alles is snel geregeld en we worden netjes afgezet op het vliegveld. Na lang wachten vertrekken we dan eindelijk richting Istanbul. Eenmaal aangekomen hebben we 2 uur voor de overstap, maar dit alles gaat gelukkig erg snel. Dan zijn we klaar voor de laatste vlucht.



Rond een uurtje of 23:00 komen we na een prima vlucht weer aan op Nederlandse bodem. Mijn vrouw staat al klaar en brengt ons weer naar huis. Zoals altijd was het weer een schitterende trip, met mooie nieuwe soorten en veel gezelligheid. Ook Turkije is me erg goed bevallen, de mensen waren overal supervriendelijk en geïnteresseerd. Het enige wat ik erg jammer vond, was al het vuil dat overal rondslingerde, van op straat tot overal in de natuur. Hopelijk gaat men hier in de toekomst ook inzien hoe mooi de natuur hier is en dat die wat beter behandeld mag worden.

---

22-05-2026 - Nu echt de laatste keer Weerribben

Ik kon het toch niet laten om nog één laatste keer richting de Weerribben te gaan. De hoop om eindelijk een Gevlekte glanslibel (Somatochlora flavomaculata) te vinden bleef toch kriebelen, en deze ochtend leek daar perfect voor.

Rond 06:00 uur kwam ik aan op de plek van bestemming. Al snel vond ik de eerste libellen. Het lijkt erop dat veel soorten dit jaar wat later zijn dan normaal, want ik vond meerdere uitsluipende Vroege glazenmakers (Aeshne isosceles).

Van de Gevlekte glanslibel was helaas geen spoor te bekennen. Daarom toch nog even de tijd genomen om een paar foto’s van een Vroege glazenmaker te maken voordat ik weer richting huis ging om aan het werk te gaan.



Voor nu ben ik wel even klaar met struinen door de Weerribben.

---

18-05-2026 - Toch nog een keer naar de Weerribben

Na de mooie omstandigheden van gisteren besloot ik het vandaag wat rustiger aan te doen. Geen wekker diep in de nacht, maar pas rond 08:00 uur kwam ik aan in de Weerribben. Al onderweg zag het er een stuk minder veelbelovend uit. Donkere wolken trokken over en het leek ieder moment te gaan regenen.

Toch besloot ik gewoon een rondje te lopen. Al vrij snel vond ik een pas uitgeslopen Gevlekte witsnuitlibel (Leucorrhinia pectoralis). Helaas werkte de omgeving niet echt mee voor een bijzondere foto. De libel hing vrij rommelig tussen het riet waardoor er uiteindelijk weinig meer in zat dan een vrij standaard close-up.



Niet veel later begon het daadwerkelijk te regenen. Schuilen wa wat lastig en natuurlijk was ik ook nog eens mijn paraplu vergeten. Omdat ik toch nergens droog kon staan besloot ik dan maar gewoon verder te zoeken terwijl ik langzaam steeds natter werd.



Na ongeveer een half uur werd het gelukkig nog even droog. Precies op dat moment vond ik een Sierlijke witsnuitlibel (Leucorrhinia caudalis). Ook deze zat fotografisch niet bepaald ideaal en opnieuw bleef het uiteindelijk bij een simpele close-up foto.

Voor de liefhebbers die zich afvragen waar de naam “witsnuitlibel” eigenlijk vandaan komt...

---

17-05-2026 - Weer naar de Weerribben

Zaterdagochtend ging de wekker al om 03:40 uur. Niet bepaald een tijdstip waarop de meeste mensen vrijwillig hun bed uitkomen, maar het leek een mooie ochtend te worden dus hopelijk was het de moeite waard.

Stipt om 04:00 stond ik bij Jordi voor de deur. Hij was nog niet helemaal wakker, maar na het eerste kopje koffie werd het snel beter. Met een extra beker voor onderweg stapten we in de auto richting de Weerribben.

Na het tegenvallende resultaat van afgelopen week was het weer spannend of het dit keer beter zou worden. Maar na een tijdje zoeken kwamen we gelukkig toch het een en ander tegen. Een paar Viervlekken, enkele Bruine korenbouten en uiteindelijk ook een mooie Vroege glazenmaker (Aeshne isosceles). Al snel brak het zonlicht kort door de wolken heen. Het warme licht zorgde voor een mooie achtergrond, maar helaas was dit van korte duur en binnen een minuut verdween de zon al achter een streep bewolking.



Toen de bewolking dichter werd en de eerste regen begon te vallen hebben we nog even verder gezocht, maar veel leverde het niet meer op. Niet veel later stapten we, inmiddels behoorlijk natgeregend, weer de auto in richting huis.

---

09/10-05-2026 - Twee ochtenden in de Weerribben

Zaterdag ging om 04:00 uur de wekker. Een kwartiertje later zat ik al in de auto richting Jordi. Na een snelle bak koffie reden we samen naar de Weerribben, eindelijk weer eens op zoek naar libellen.

Onderweg zag het er fantastisch uit. Helder weer, koud, windstil en een dun laagje mist over de weilanden. Precies van die omstandigheden waarvan je onderweg al denkt, dit kan alleen maar een geweldige ochtend worden.

Vol goede moed kwamen we aan op de plek van bestemming. Maar al na tien minuten lopen begon het tegen te vallen. Geen enkele libel te vinden. Ook na een half uur zoeken bleef het akelig stil. Terwijl de zon prachtig opkwam, stelde ik me alleen maar voor hoe mooi het had kunnen zijn als ik nu ergens tussen tussen riet foto’s stond te maken. Toch bleven we zoeken, hopend op ergens een slapende libel in het eerste ochtendlicht. Maar uiteindelijk bleek alle moeite voor niets. We vonden allebei helemaal niks.

Teleurstellingen horen er natuurlijk bij in natuurfotografie, maar geen enkele libel vinden in de Weerribben... dat gebeurt niet vaak. Uiteindelijk reden we behoorlijk teleurgesteld weer terug richting Ermelo.

De volgende dag zag het weer er iets minder goed uit, maar zeker nog niet slecht. Jordi had geen tijd, maar ik besloot toch nog een poging te wagen. Het kon haast niet nóg een keer zo tegenvallen. Dus ging zondag opnieuw om 04:00 uur de wekker en niet veel later reed ik weer richting de Weerribben. Onderweg zag ik al dat de omstandigheden minder ideaal waren dan de dag ervoor. De temperatuur lag wat hoger en de mist ontbrak volledig. Toch zag het er nog steeds veelbelovend genoeg uit.

Eenmaal aangekomen begon ik opnieuw te zoeken. Ook deze ochtend leek het in eerste instantie flink tegen te vallen, totdat ik uiteindelijk toch een Viervlek (Libellula quadrimaculata) vond. Niet direct de soort waar ik op hoopte, maar bij gebrek aan beter besloot ik er rustig wat foto’s van te maken. Precies op dat moment begon de zon mooi door te breken en uiteindelijk was ik vooral blij dat ik uberhaupt iets gevonden had. Het leverde toch nog een kleurrijke foto op waar ik tevreden mee was.



Toen de zon wat hoger stond liep ik nog even verder. Ondanks alle huidjes van uitgeslopen libellen wist ik verder niks meer te vinden. Net op het moment dat ik wilde omkeren richting de auto, zag ik vanuit mijn ooghoek ineens een Sierlijke witsnuitlibel (Leucorrhinia caudalis) hangen in de schaduw. Omdat ik pas één keer eerder foto’s van deze soort had gemaakt, besloot ik toch even te kijken of er misschien nog iets mee mogelijk was. Toen de zon langzaam wat meer op de achtergrond begon te schijnen, viel alles uiteindelijk precies goed samen. Het zachte pastelkleuren van het riet en de warme gele tinten van het eerste licht in de achtergrond zorgden samen voor een beeld waar ik echt dik tevreden mee ben.



Na dit kleine succes liep ik rustig terug naar de auto en reed ik weer naar huis. De rest van de zondag heb ik eigenlijk niks meer gedaan om even bij te komen van twee vroege ochtenden.

---

08-05-2026 - Kleine vuurvlinder (Lycaena phlaeas)

Vanmorgen werd ik al vroeg wakker, rond een uur of vijf. Omdat ik niet meer kon slapen ben ik maar uit bed gegaan en rustig begonnen met een kop koffie.

Aangezien ik nog geen zin had om direct aan het werk te gaan, besloot ik eerst een kort ritje door de omgeving te maken met mijn camera mee. Tijdens het zoeken naar iets om te fotograferen kwam ik een Kleine vuurvlinder (Lycaena phlaeas) tegen.

Door de eerste warmte van de zon ging het vlindertje al snel open zitten, waardoor de mooie oranje kleuren goed zichtbaar werden. Net voordat hij wegvloog kon ik net een paar foto’s maken waarop de kleuren van deze kleine vlinder mooi naar voren komen.

Daarna ben ik weer snel in de auto gestapt, naar huis gereden en achter de laptop gekropen om aan het werk te gaan.

---

19-04-26 - Oranjetipje (Anthocharis cardamines)

Vanmorgen ging om 04:30 de wekker. Even snel aangekleed en niet veel later zat ik al in de auto richting Jordi. Bij hem thuis hebben we kort een kop koffie gedronken en daarna zijn we op pad gegaan, met nog een beker koffie voor onderweg.

De omstandigheden leken in eerste instantie goed. In Ermelo was het helder en afgekoeld, wat meestal erg gunstig is. Na ongeveer een uur rijden kwamen we aan op een veld met Pinksterbloemen, waar we hoopten het Oranjetipje (Anthocharis cardamines) te vinden. Ter plaatse bleek het echter bewolkt en was het onzeker of de zonsopkomst zichtbaar zou zijn.

Omdat het nog donker was, zijn we met zaklampen het veld in gegaan. Binnen een kwartier vonden we al verschillende vlinders, mooi onder de dauw. Dat viel in ieder geval mee. Ongeveer twintig minuten voor zonsopkomst hebben we onze statieven opgezet, in de hoop dat het licht nog even door zou komen.

De lucht kleurde kort roze en rood, maar dat duurde slechts enkele seconden voordat het weer grijs werd en de bewolking de overhand nam. Voordat ik echt een foto kon maken, was het moment alweer voorbij. Dat haalde voor mij een beetje de motivatie weg en ik was eigenlijk van plan om direct weer te vertrekken.

Jordi stelde voor om toch nog even verder te kijken, dus we zijn doorgelopen naar een veld verderop. Daar vonden we opnieuw een aantal Oranjetipjes. Hoewel ik er niet veel zin meer in had, heb ik toch mijn spullen opgesteld bij een mannetje dat op een mooi plekje zat. Het beeld was op dat moment vrij saai door het grauwe licht.

Even later brak de zon toch nog kort door de bewolking, waardoor het veld een paar minuten mooi werd opgelicht. Omdat alles al klaarstond, kon ik snel een aantal foto’s maken voordat het licht weer verdween. Het was maar een kort moment, maar wel voldoende voor scherp en kleurrijk beeld.



Daarna hebben we de spullen ingepakt en zijn we terug naar huis gegaan. Thuis snel de foto’s bekeken en dit keer zat er weer eens een resultaat tussen waar ik echt tevreden over ben. Voor mijn gevoel heeft het beeld iets weg van een klein landschapje.

---

18-04-2026 - Vuurjuffers (Pyrrhosoma nymphula) in de vijver

Op 17 april vond ik bij mijn vijver in de achtertuin de eerste twee Vuurjuffers (Pyrrhosoma nymphula) die aan het uitsluipen waren. Altijd interessant om te zien, al kwam het er dit keer niet van om er foto’s van te maken.

De volgende dag trof ik vijf uitsluipers aan rond de vijver. Eén daarvan hing op een plek die zich goed leende om te fotograferen. Tussen de Judaspenning en het Look-zonder-look door kon ik er net bij, wat zorgde voor een mooi gekleurd beeld.



Na een paar foto’s was het resultaat naar wens en heb ik het daarbij gelaten. De juffers heb ik verder met rust gelaten, zodat ze ongestoord konden drogen en uitvliegen.

Het blijft mooi dat dit soort momenten zich gewoon in de eigen tuin afspelen en dat je ze, met een beetje geluk, kunt vastleggen.

---

05/09 April - Voorjaarsvlinders in Spanje en Frankrijk

Het is zondag, eerste paasdag. Na een gezellige paasbrunch met het gezin stap ik rond 13:00 uur alleen in de auto richting Spanje. Rond Parijs is het nog even druk, maar daarna kan ik goed doorrijden. Om 23:15 uur vind ik een rustige parkeerplaats om even een tukje te doen. Twee uur later word ik weer wakker en rijd ik via Toulouse verder richting de Pyreneeën. Hoog in de bergen ligt nog volop sneeuw, maar zodra ik de Pyreneeën voorbij ben ziet het landschap er alweer een stuk vriendelijker uit. Langzaam begint het licht te worden. Ik rijd snel door, zodat ik nog wat foto’s kan maken voordat het te warm wordt.

Aangekomen in de buurt van Lleida kan ik direct aan de slag. Al snel vind ik het Geel oranjetipje (Anthocharis euphenoides).



Even later vliegen ook de eerste Spaanse pijpbloemvlinders (Zerynthia rumina). Terwijl de vlinders nog aan het opwarmen zijn maak ik snel wat foto’s, voordat ze actief worden en overal heen schieten.



Wanneer de temperatuur oploopt besluit ik verder te trekken. Eerst zoek ik naar de Groene klaverpage (Tomares ballus). Op de juiste plek zie ik direct een prachtig exemplaar zitten, maar nog voordat ik een fatsoenlijke foto kan maken vliegt het weg. Ondanks lang zoeken vind ik het vlindertje niet meer terug en ga ik zonder succes verder.

Omdat ik toch in de buurt ben rijd ik door naar een plek voor het Groen marmerwitje (Euchloe bazae). Na een korte wandeling kom ik op een locatie waar ik deze soort in eerdere jaren goed heb kunnen fotograferen. Dit keer loopt het anders. Na lang wachten zie ik twee keer een exemplaar pijlsnel voorbij vliegen. Onmogelijk om daar foto’s van te maken, dus geef ik het op.



Tijd voor een snelle lunch, twee bolletjes ei en een blikje tonijn. Daarna ga ik op zoek naar het Zuidelijk oranjetipje (Zegris eupheme). Dat blijkt nog niet eenvoudig. Veel veldjes die ik bezoek zijn inmiddels alweer in gebruik genomen en geschikt leefgebied is schaars. Na uren zoeken kom ik uiteindelijk terug op een plek waar ik de soort eerder heb gezien in voorgaande jaren. Hier heb ik meer geluk en zie ik enkele exemplaren rondvliegen. Een mooie locatie voor de volgende ochtend.

Omdat het inmiddels later wordt zoek ik een slaapplek. In Caspe vind ik een net hotel met restaurant. Na een koud biertje en een hapje eten lig ik rond negen uur al te slapen.



De volgende ochtend sta ik om zes uur alweer naast mijn bed. Niet veel later ben ik terug op dezelfde plek als gisteren. Al snel vind ik enkele Westelijke marmerwitjes (Euchloe crameri), maar het Zuidelijk oranjetipje blijft lastiger. Uiteindelijk weet ik er toch één te vinden. De perfecte foto lukt niet, maar ik ben allang blij dat ik de soort weer heb gezien.



Daarna twijfel ik wat ik zal doen. Ik had een locatie opgeslagen voor het Gestreept marmerwitje (Euchloe belemia), ongeveer anderhalf uur rijden verderop. Het leek me geen spectaculaire plek, maar ik besluit toch te gaan.

Na een uur rijden kom ik terecht in een enorm kaal en leeg landschap. Via een onverhard pad bereik ik een kleine parkeerplaats. Blijkbaar ben ik beland in natuurgebied Reserva Ornitológica de El Planerón. Geen boom, geen huis, alleen een uitgestrekte kale vlakte.



Toch vliegen er overal witte vlindertjes rond. De meeste zijn niet de soorten die ik zoek, maar uiteindelijk ontdek ik dat er ook Gestreepte marmerwitjes tussen zitten. In deze droge en hete vlakte loop ik twee uur achter de vlinders aan, totdat er eindelijk eentje besluit een paar seconden stil te gaan zitten. Snel maak ik een foto die scherp lijkt te zijn. Dat is genoeg. Ik pak direct mijn spullen en loop terug naar de auto.



Vervolgens rijd ik richting Barbastro, in de hoop daar het Spaans tijmblauwtje (Pseudophilotes panoptes) te vinden. Eenmaal aangekomen vliegen er genoeg rond, maar ze zijn erg druk en lastig te fotograferen.

Dan vliegt er ineens een opvallend vlindertje voorbij. Al snel zie ik dat het een Groene klaverpage (Tomares ballus) is. Dit keer heb ik meer geluk. Het vlindertje blijft in de buurt en ondanks dat het vaak lastig gaat zitten, maak ik toch enkele mooie foto’s van deze prachtige soort.



Later op de avond daalt de temperatuur en zoeken de Spaanse tijmblauwtjes hun slaapplek op. Dat levert alsnog twee goede foto’s op. Wanneer de zon ondergaat zit deze intensieve maar prachtige dag erop.



Omdat ik alle doelsoorten sneller heb gevonden dan verwacht, besluit ik nog iets extra’s te doen. Bovendien is het fijn om alvast een stukje richting huis te rijden. Daarom ga ik op zoek naar het Aardbeiboomgroentje (Callophrys avis) in Frankrijk.

Ik rijd nog een paar uur richting Montpellier en pak daar een hotel om goed uit te rusten. De volgende ochtend rijd ik verder naar het noorden, waar ik op een mooie locatie uitkom. Er vliegen allerlei soorten rond, maar het Aardbeiboomgroentje laat zich nog niet zien. Wel vliegt er een Spaans bloemenblauwtje (Glaucopsyche melanops), maar ondanks veel moeite lukt het niet om daar een foto van te maken.

Later bezoek ik nog een andere plek, meer naar het oosten. Het is er heet en schaduw is er nauwelijks, maar het ziet er veelbelovend uit.



Redelijk snel vind ik het eerste Aardbeiboomgroentje (Callophrys avis) Het zit nectar te drinken op bloemetjes van de Tijm. Steeds heb ik maar kort de tijd, want telkens vliegt het vlindertje weer op voordat ik echt goed klaar ben. Toch vind ik meerdere exemplaren, wat al een mooie ervaring op zich is. Aan het einde van de middag ben ik compleet gesloopt. Veel gelopen, last van mijn knieën door alle steentjes en dan ook nog veel bewogen en vooral heel veel onscherpe foto’s gemaakt. Uiteindelijk zit er gelukkig één foto tussen waar ik tevreden mee ben.



Als ik langzaam weer richting auto loop valt mijn oog nog op een blauwtje. Omdat het zo vroeg in te jaar is heb ik er nog niet veel gezien de laatste paar dagen. Tot mijn grote verbazing is het een Spaans bloemenblauwtje (Glaucopsyche melanops), een soort die ik niet zo ver oostelijk had verwacht tegen te komen. Dan heb ik ook nog het geluk dat het vlindertje aardig stil wil zitten ondanks de hoge temperatuur en dus fotografeer ik op de valreep nog snel een leuke soort.



Daarmee zit het avontuur erop. In een klein dorpje in de omgeving eet en drink ik nog wat, waarna ik nog een paar uur richting Lyon rijd. Ten noorden daarvan pak ik nog een hotel om een beetje uit te slapen.

De volgende ochtend word ik fris en uitgerust wakker. Na een lekker ontbijt stap ik weer in de auto en rijd ik terug naar huis, waar ik rond 19:00 uur weer fijn thuiskom bij de familie.

Een intensieve trip, veel kilometers, weinig slaap… maar weer prachtige soorten gezien en mooie herinneringen rijker.

---

29-03-2026 - Alpenwatersalamander (Ichthyosaura alpestris)

Ik kon echt niet wachten om weer op pad te gaan met mijn camera. Het kriebelde al een tijdje, maar helaas was ik nét te laat voor de blauwe Heikikkers en nog te vroeg voor de vlinders. Dan maar even iets anders proberen, en zo kwam ik uit bij de Alpenwatersalamander (Ichthyosaura alpestris).

Juist in deze periode zijn de mannetjes op hun mooist, gehuld in hun prachtige paarkleed. Dus trok ik er ’s nachts op uit, op zoek naar dit bijzondere diertje. Al snel had ik geluk en zonder al te veel moeite vond ik een prachtig exemplaar. Wat een prachtig beestje blijft het toch. Na deze vondst heb ik het dier een smakelijke regenworm aangeboden.

De volgende dag ben ik aan de slag gegaan met een korte fotosessie in een klein aquarium. Dat ging niet helemaal zonder moeite, vooral het wegwerken van mijn eigen reflectie was even een uitdaging maar al snel lukte het om een mooie opname te maken waar ik tevreden mee was. Wat blijft het toch bijzonder om zo’n salamander van dichtbij te zien. Normaal gesproken valt hij nauwelijks op in de natuur, maar op de foto lijkt het bijna een tropische soort, met al die prachtige kleuren en patronen. Om het dier zo min mogelijk te belasten heb ik de fotosessie bewust kort gehouden. Daarna heb ik de salamander zo snel mogelijk weer teruggezet in zijn natuurlijke omgeving. En nu? Nu is het weer wachten op het volgende moment, hopelijk mag ik binnenkort weer met de camera achter de vlinders aan.

---

19/20-01-2026 - Het noorderlicht (aurora borealis)

Al jaren hoop ik het noorderlicht (aurora borealis) te fotograferen, maar tot nu toe liep dat steeds op niets uit. Bewolking, of urenlang in de kou staan zonder ook maar iets te zien, het was elke keer net niet. De voorspellingen leken opnieuw veelbelovend, al werd de verwachte aankomst pas rond 07:00 uur ’s ochtends aangegeven. Toch bleef ik de verschillende websites in de gaten houden, en al snel werd duidelijk dat die timing niet klopte en al vóór 22:00 verschenen de eerste foto’s online. Snel mijn spullen gepakt, in de auto gesprongen en Jordi opgehaald om een donkere plek op de hei te zoeken.



Eenmaal aangekomen zagen we met het blote oog nog niets, maar we spraken wel iemand die toevallig al wat had waargenomen. Dat was genoeg om snel statief en camera te installeren en wat proeffoto’s te maken. Al vrij snel verschenen de rode tinten op de camera, en vanaf dat moment hebben we zo’n drie uur rondgelopen, geëxperimenteerd en ongeveer elke boom op de foto gezet. Het was bizar om te zien hoe snel het licht steeds veranderde. Helaas had ik alleen een 24mm-lens bij me en geen grotere beeldhoek om nóg meer van de lucht vast te leggen, maar toch is het noorderlicht mooi op beeld gekomen. Het verschil tussen wat je met het blote oog ziet en wat de camera vastlegt is enorm, waar je zelf vooral een vage gloed ziet, opent zich op de foto een compleet andere wereld. Toen het spektakel voorbij leek te zijn en we inmiddels flink verkleumd waren, hebben we de spullen weer ingepakt en zijn we richting de auto vertrokken. Om 01:30 zette ik Jordi weer thuis af, bekeek nog snel mijn foto’s en lag rond 02:00 eindelijk in bed, tevreden met het resultaat en vooral blij dat het eindelijk gelukt is om het noorderlicht vast te leggen.

---

Archive: Blog 2025 Blog 2024 Blog 2023 Blog 2022 Blog 2021 Blog 2020 Blog 2019 Blog 2018 Blog 2017 Blog 2016 Blog 2015 Blog 2014 Blog 2013 Blog 2012 Blog 2011 Blog 2010 Blog 2002 - 2009

Links: Peter Groenendijk Bernard Fransen Jordi Strijdhorst Johannes Klapwijk Matt Rowlings Guy Padfield Roger Gibbons Morten S. Molgaard Teppo Salmela