Blog

Op zoek naar de Geelbanderebia – Erebia flavofasciata

5 februari 2019

Half juli ben ik samen met Jordi en mijn schoonvader richting Zwitserland gereden. Zoals altijd is het leuk om de bergen in te gaan, maar dit keer had ik ook een nieuwe plek waar ik de Geelbanderebia – Erebia flavofasciata hoopte te kunnen vinden. Na een toch wel erg lange rit waarvan de laatste 2 uur in het donker over hele kleine slingerweggetjes kwamen we midden in de nacht aan op de plek van bestemming. Het was echt koud en er stond een redelijke wind. Totaal niet waar w op gehoopt hadden. Een paar uurtjes slapen we in de auto om bij het eerste licht wakker te worden en op zoek te gaan. Na een kwartiertje lopen zijn we al redelijk verkleumd en is onze verwachting gedaald naar het nul punt. Hoewel het gebied en mooi uit ziet, is er geen vlinder te vinden, ook ligt er hier en daar nog sneeuw. Na een poos zoeken vinden we een paar gewone vlindertjes en proberen er het beste van te maken. Voor het eerst vind ik een slapende Witbonte parelmoervlinder, maar het vlindertje zit midden in een pol gras en ik kan er helaas niet bij voor een foto. Even later vind ik hoekje dat meer in de luwte ligt en hier vind ik gelukkig een paar Darwins hooibeestje – Coenonympha darwiniana die wel mooi zitten. Het is nog even haasten want het zonnetje begint al te schijnen, maar voordat de vlinders beginnen te vliegen kan ik nog snel een leuk plaatje schieten.

Darwins hooibeestje - Coenonympha darwiniana

Darwins hooibeestje – Coenonympha darwiniana

Nu het ondertussen warm genoeg is vliegen er zoals altijd toch weer genoeg vlindertjes rond. Ook komen we de eerste Erebia’s tegen, maar geen lijkt er op de Geelbanderebia die ik zoek. Nadat de eerste 20 Erebia’s niet van de soort blijken te zijn die ik zoek, komt er eindelijk eentje langs vliegen die er toch wel bijzonder uit ziet. En ja, eindelijk de eerste Geelbanderebia gevonden. Super leuk, aangezien ik hier al een paar jaar naar op zoek ben. De foto maken is dan nog een beetje een uitdaging, maar omdat het niet heel erg warm is en er zo af en toe wat wolken langs komen gaat het vlindertje zo nu en dan even rustig zitten. Na twee uurtjes zoeken en fotograferen, zijn we denk ik een drietal van deze vlinders tegen gekomen en heb ik prima foto’s kunnen maken.

Geelbanderebia - Erebia flavofasciata

Geelbanderebia – Erebia flavofasciata

Op weg terug naar de auto zoeken en klikken we nog wat plaatjes. Aangezien we hier de rest van de dag niet erg veel meer zullen kunnen doen en we eigenlijk ook niet zin hebben hier de volgende ochtend weer rond te lopen verzinnen we een ander plan. We besluiten om richting Aosta in Italië te gaan rijden. Al met al is dat een paar uur rijden, maar we gaan er niet vanuit dat we dezelfde dag nog foto’s gaan maken en kunnen dus op ons gemak rijden. hier en daar stappen we nog even uit voor wat eten of een foto, en eind van de middag komen we aan op de volgende plek.

Ik en Jordi poseren onderweg bij een berg meer

Ik en Jordi poseren onderweg bij een berg meer

Omdat het nog niet donker is gaan we nog even snel kijken of we al wat vlinders kunnen vinden om het zoeken de volgende ochtend wat makkelijker te maken. Natuurlijk hopen we een mooie foto van het Aosta esparcetteblauwtje te maken. Na een poosje rond lopen komen we maar twee van deze vlindertjes tegen en ook vliegen ze door de hoge temperatuur nog vrij veel rond. Verder ziet het gebied er helaas verdroogd uit en zijn er weinig andere vlinders te vinden. Omdat het geen zin heeft langer te blijven lopen we terug voor een hapje en een drankje. Daarna lekker slapen met z’n drieën in de auto.

Vanwege de bergen komt de zon niet zo vroeg op en dus gaat de wekker dit keer ook niet heel erg vroeg gelukkig. We hebben tijd genoeg om te zoeken, wat ook zeker nodig blijkt te zijn. Uiteindelijk weten we toch een viertal blauwtjes te vinden. Omdat het veel langer duurt dan gedacht voor dat de zon op het veldje staat waar we zitten beginnen we in de schaduw. Normaal niet ideaal, maar in dit geval geeft het wel een mooi pastel keurig plaatje.

Aosta esparcetteblauwtje - Polyommatus humedasae

Aosta esparcetteblauwtje – Polyommatus humedasae

Helaas wacht het vlindertje niet tot de zon zo ver is, en voor die tijd vliegt hij of zei al weer vrolijk rond. Na nog wat andere plaatjes gemaakt te hebben vinden we een Grote saterzandoog – Satyrus ferula die een beetje mee wil werken voor de foto. En dan is het weer tijd om de spullen te pakken en verder te rijden.

Na een uur of drie rijden komen we aan bij de plaats Susa. In het Susa dal hopen we nog een bijzonder Esparcette blauwtje te vinden. Voor ons alle drie is het de eerste keer dat we hier zijn, dus hebben geen idee wat te verwachten. Vandaar dat het ook erg tegen valt, als het een onbegaanbare steile helling blijkt te zijn. We zoeken een uurtje, maar zien dan ook in dat dit geen succes op zal leveren, en dus zit er niks anders op om de spullen weer in te pakken en verder te gaan en we rijden verder naar de omgeving van Briancon, Frankrijk.

Als we aankomen is het nog heerlijk warm en vinden we verschillende drinkplekken met tientallen blauwtjes. Ook vliegen er redelijke aantallen van de Alpenparelmoervlinder – Melitaea varia rond. Op het eerste gezicht ziet het er prima uit. Om de omgeving nog wat beter te verkennen zoeken we ook wat hoger gelegen delen en daar vinden we zeker twintig druk vliegende Witbonte parelmoervlinder – Euphydryas cynthia. Aangezien ik dit een van de mooiste vlinders vind, besluit ik al vast hier de volgende ochtend te starten. Maar voor de zon onder gaat gaan we eerst nog even kijken bij alle blauwtjes en parelmoervlindertjes op een wat lager gelegen deel. Als het dan eenmaal wat frisser is geworden blijken de meeste vlinders ook compleet verdwenen te zijn. Er zit hier en daar nog een enkeling, maar de grote aantallen waar we op hoopten zijn weg. Ik kom gelukkig nog een Berggentiaanblauwtje – Maculinea rebeli tegen, een soort die ik niet vaak zie in de alpen en dus ga ik bij gebrek aan beter hier maar wat foto’s van maken, voordat het helemaal donker is.

Berggentiaanblauwtje - Maculinea rebeli

Berggentiaanblauwtje – Maculinea rebeli

Na een koude nacht in de auto moeten we natuurlijk zo snel mogelijk op zoek naar vlinders. Jordi besluit bij het lager gelegen stuk te blijven en ik wil toch proberen de Witbonte parelmoervlinders te vinden. Als ik even later boven aan kom sta ik midden in de harde en ijskoude wind. Ik kom verschillende prachtig zittende parelmoervlindertjes tegen, maar ze zijn niet witbont en ze wapperen als een vlag op en neer. onbegonnen werk dus. Zo snel mogelijk stap ik weer in de auto om terug te rijden om daar een wat meer in de luwte liggend plekje te vinden. Eenmaal aangekomen is Jordi al lekker foto’s aan het maken en vlindertjes zitten nog mooi stil. Snel ga ik ook aan de slag en probeer wat te maken van de Alpenparelmoervlinders die al bijna beginnen te vliegen. Met een beetje geluk vind ik er nog eentje die net in de schaduw van een boom zit.

Alpenparelmoervlinder - Melitaea varia

Alpenparelmoervlinder – Melitaea varia

Vervolgens loop ik nog een paar uur achter van alles aan, maar zonder resultaat. Wanneer het dan opeens een beetje begint te betrekken gaan er hier en daar toch wat vlinders zitten en heb ik geluk met een mooie Herdersparelmoervlinder – Boloria pales. Dan is het toch wel afgelopen en gaan we langzaam richting huis.

Herdersparelmoervlinder - Boloria pales

Herdersparelmoervlinder – Boloria pales

Omdat we toch nog graag even foto’s willen maken rijden we naar de Eifel in Duitsland. Vanaf hier zijn we snel weer thuis in Nederland, en kunnen we toch nog gebruik maken van het mooie weer. We besluiten om op zoek te gaan naar Bleke blauwtjes die in de tijd in grote aantallen te vinden zijn. Als we eenmaal aankomen in het donker zien we in de koplampen van de auto de eerste vlinders al zitten. We zitten dus in ieder geval op de juiste plek.

Als we de laatste gebroken nacht in de auto weer overleefd hebben gaan vol goede moed op zoek. Eigenlijk onnodig, want je struikelt over de vlindertjes. Overal om je heen zit wel ergens een Bleek blauwtje. Om hier vervolgens een mooie foto van te maken is weer een heel ander verhaal. Na ontelbaar veel opties bekeken te hebben, kom ik er nog niet uit en maak ik toch maar wat close-ups. Eerst maak ik wat foto’s van een vrouwtje. Vaak kies ik voor de mooie blauwe mannetjes, maar ook het vrouwtje is prachtig olijf groen / bruin van de binnenkant. Uiteindelijk vind ik ook een perfect vers mannetje, en dan is dat toch nog wel even wat mooier. Wat een prachtig beestje.

Bleek blauwtje - Lysandra coridon

Bleek blauwtje – Lysandra coridon

Links naar de verschillende foto’s:

Maansverduistering 21-01-2019

21 januari 2019

Ondanks dat ik wel vaker een maansverduistering heb gezien, is het toch altijd een bijzonder verschijnsel. Vandaar dat ik toch maar besloten heb vanmorgen eens vroeg op te staan om dit gebeuren op de foto te zetten. Om 04:10 zat ik al in de auto, en met een kopje koffie in mijn hand, ben ik naar de donder heideveld in de buurt gereden. Precies op tijd had ik mijn camera klaar staan en heb ik een uur of 2 foto’s gemaakt van het begin tot het hoogtepunt. De foto hieronder laat dit verloop mooi zien.

Maansverduistering 21-01-2019

Maansverduistering 21-01-2019

Gentiaanblauwtjes

11 januari 2019

Al jaren gaat het erg slecht met het Gentiaanblauwtje in Nederland en waarschijnlijk heel Europa. Ook ik merk dat er op de plekken waar ik jaren geleden zonder problemen Gentiaanblauwtjes kon vinden, er nu geen vlinder meer te vinden is. Mede vanwege de sterke afname wilde ik graag nog eens een goede foto van dit bijzondere vlindertje maken. Al met al ben ik iets van vijf ochtenden op stap geweest. De eerste drie zonder ook maar een Gentiaanblauwtje te zien, maar de vierde ochtend eindelijk een enkel exemplaar weten te vinden die ook nog mee wilde werken. De volgende ochtend nog een poging gedaan met de hoop op wat dauw en mooier licht. Helaas was het weer niet zo super, maar ik kon wel een vlindertje vinden die prachtig zat.

Gentiaanblauwtje - Maculinea alcon

Gentiaanblauwtje – Maculinea alcon

Rondje Duitsland

31 december 2018

Op 8 juni ben ik na de lunch begonnen aan een kort uitstapje, met als doel de Veenluzernevlinder in Zuid-Duitsland op de foto te zetten. Voor ik de grens over ging ben ik eerst een paar uur op zoek geweest naar de Grote weerschijnvlinder – Apatura iris.

Het was deze middag redelijk bewolkt, maar heel af en toe wist de zon toch even door  te breken. Toen de zon na een uur zoeken even goed door kwam, zweef de eerste Weerschijnvlinder naar beneden om op het pad te gaan zitten drinken. Redelijk makkelijk kon ik uiteindelijk een drietal van deze vlinders vinden en op de foto zetten. uiteindelijk zijn dit denk ik de beste foto’s geworden van de hele trip…

Grote weerschijnvlinder - Apatura iris

Grote weerschijnvlinder – Apatura iris

Uiteindelijk trok de lucht weer dicht en werd het echt wat frisser waardoor de vlinders weer verdwenen en ik mijn reis weer voor kon zetten. Mijn volgende stop was de Eifel met de bedoeling om de Steppeparelmoervlinder – Melitaea aurelia te vinden. Eenmaal aangekomen op de plek van bestemming is de zon al bijna onder. Toch kan ik zonder moeite de eerste 10 exemplaren redelijk makkelijk vinden en ook maak ik vast wat foto’s.

Als het echt te donker wordt, is het tijd voor wat eten en het vinden van een slaap plek. Vooral dat laatste ging niet echt goed, en uiteindelijk parkeer ik mijn auto ergens op een bos pad waar ik in m’n eentje probeer te slapen.

Na een wat gebroken nacht rij ik in het donker al weer naar de parelmoervlindertjes. Het is zwaar bewolkt, en het ziet er niet naar uit dat het weer veel beter gaat worden vandaag. Wanneer er voldoende licht is zet ik een handje vol vlinders op de foto, en niet al te veel later rij ik weer verder richting het zuiden van Duitsland

Steppeparelmoervlinder - Melitaea aurelia

Steppeparelmoervlinder – Melitaea aurelia

De reis verloopt voorspoedig en aan het eind van de middag ga ik vast even op zoek naar Pimpernelblauwtjes die ook in dit gebied moeten voorkomen. Na een prachtige wandeling, vind ik stapels Wourparelmoervlinders en ook verschillende Donkere en gewone Pimpernelblauwtjes tegen. Het begint al wat donker te worden dus ik onthoud de plekken waar de meeste vlinders zitten om hier de volgende ochtend eerst naar toe te gaan. Dan ga op zoek naar een plek om te slapen. Omdat ik al wat gaar ben van de vorige nacht probeer ik een hotel te vinden, maar vanwege een bruiloft is het meeste in de directe omgeving vol en beland ik weer in mijn auto. En alsof dat nog niet erg genoeg is, begint het ook nog te regenen. Toch val ik even in slaap, maar rond een uur of 01:00 schrik ik wakker van een klap onweer, en het ondertussen echt noodweer te zijn.

Na weer een nacht amper geslapen te hebben loop is ’s ochtends weer richting de vlinders. Zoals verwacht na dit weer is er eigenlijk niks meer te vinden, maar gelukkig is het wel mooi opgeklaard. Na lang zoeken weet ik toch wat vlinders te vinden, en precies op het goede moment vind ik het eerste Donkere pimpernelblauwtje.

Donker pimpernelblauwtje - Maculinea nausithous

Donker pimpernelblauwtje – Maculinea nausithous

Een kwartiertje later is het al weer aardig warm en begint er van alles uit te gras te kruipen en weer vrolijk rond te vliegen. Tot mijn verbazing komt er vlak naast me een Veenhooibeestje op een Pimpernel bloempje zitten en voor het eerst kan ik hier ook eens rustig een foto van maken. Niet een prachtige plaat, maar wel een mooi scherpe foto van een lastig te fotograferen vlindertje.

Veenhooibeestje - Coenonympha tullia

Veenhooibeestje – Coenonympha tullia

De rest van de dag loop door het gebied te zoeken. Op een bepaald stuk vind ik uiteindelijk nog een stuk of 3 Veenluzernevlinders, maar deze blijven non-stop vliegen. Eerst twijfel ik nog of ik de volgende dag terug zal komen om te zien of deze vlinders slapend te vinden zijn, maar omdat die kans zo klein is ga ik het einde van de dag langzamerhand weer richting Nederland. Her en der stop ik nog wel eens en maak nog een paar prut foto’s, maar meer kon ik er helaas niet van maken.

Uiteindelijk weer mooi op tijd thuis.

 

Vuurvlinders

3 november 2018

Begin mei zijn we met het hele gezin een weekendje naar de Belgische Ardennen geweest met de tent. Het weer was lekker en de kinderen hadden vrij, dus was dat een prima reden om even op stap te gaan. Wat vlinders betreft is het dan toch nog wat aan de vroege kant, maar dit jaar waren de Blauwe vuurvlinders ook erg vroeg en dus heb ik zoals bijna elk jaar weer een poging gewaagd. Dit keer ben ik wat minder enthousiast over het resultaat, maar het is altijd schitterend om deze vlindertjes om je heen te zien vliegen.

Blauwe vuurvlinder - Lycaena helle

Blauwe vuurvlinder – Lycaena helle

Een weekje later ben ik op de Veluwe op zoek geweest naar de Bruine vuurvlinder. Ook een schitterend vlindertje waar ik al lange tijd geen goede foto van had gemaakt. Gelukkig lukte het een mooi vers vrouwtje te vinden waar ik in eerste instantie foto’s van maakte met de vleugels gesloten. Toen toch maar besloten om te wachten tot de vleugels open zouden gaan. Zoals we vaker vloog het vlindertje weg voor de foto gemaakt was, maar vanwege de temperatuur was het beestje prima te volgen. Al snel belande ze op een sprietje en ging uitgebreid zitten opwarmen in het eerste zon licht. Wat mij betreft een heerlijk plaatje, met mooie warme kleuren.

Bruine vuurvlinder - Lycaena tityrus

Bruine vuurvlinder – Lycaena tityrus

 

Voorjaar in Spanje

4 september 2018

Begin april ben ik samen met mijn schoonvader een lang weekend richting noord Spanje gereden. Heel graag wilde ik wat betere foto’s maken van het Groen Marmerwitje – Euchloebazae en het Aardbeiboomgroentje – Callophrys avis. Het Groen Marmerwitje heb ik vorig jaar ook al op de foto proberen te krijgen, maar dat viel toen heel erg tegen. Deze vlinder leeft in een soort maan/duin landschap, waar deze als een gek rondjes vliegt.

De eerste dag zien we niet veel meer dag regen, regen en nog een regen. We rijden de hele Pyrinieen door, maar het heeft geen zin om met dit weer ergens te stoppen om vlinders te zoeken. Na een wat teleurstellende eerste dag gaan we de volgende dag naar een wat zuidelijkere plek. Toen we op de plek kwamen waar ik het Groen Marmerwitje hoopte te vinden viel het weer nog steeds wat tegen, veel bewolking en net wat aan de koude kant. Na uren rondlopen had ik dus ook nog geen enkele vlinder gezien. Aan het einde van de middag leek de bewolking wat open te breken en besloot ik maar te blijven wachten om te zien of het toch nog wat warmer zou worden. Gelukkig was dit het geval en al snel zag ik de eerste vlinders vliegen. Vanwege het afwisselende weer lukte het om voor deze soort aardige foto’s te maken en kon ik aan het einde van de dag tevreden verder rijden.

Groen marmerwitje - Euchloe bazae

Groen marmerwitje – Euchloe bazae

De volgende dag was het de bedoeling om op zoek te gaan naar het Aardbeiboomgroentje – Callophrys avis in het noord oosten van Spanje. Hier heb ik de hele dag elk groentje dat ik tegen kwam gevolgd om te zien of hij misschien een bruin kopje heeft. De haren op de kop van dit vlindertje zijn namelijk het enige verschil met het veel voorkomende Groentje. Een stuk of 100 Groentje later had ik nog niet het goede beestje gevonden. Als ik besluit nog een keer een pad op en neer te lopen voor we weg gaan zie ik een net wat bruiner groentje zitten. Nadat ik wat dichter bij kan komen blijkt dit inderdaad het Aardbeiboomgroentje te zijn. Zoals wel vaker maak ik niet de meeste mooie foto, maar het is weer een stuk beter dan dat ik al had.

Aardbeiboomgroentje - Callophrys avis

Aardbeiboomgroentje – Callophrys avis

Hierna ben ik moe en er klaar mee. We besluiten vast een stukje richting Nederland te gaan rijden zodat het de volgende dag niet een al te lange rit wordt.

Een van de mooiste plekjes

2 september 2018

De Palpuognasee in Zwitserland vind ik een van de mooiste plekken om rond te wandelen. Al een paar jaar ga ik in oktober een weekendje richting Zwitserland om in dit gebied te bezoeken. In het begin van de herfst zijn de Lariksen prachtig goud geel wat de bergen nog mooier maakt dan ze al zijn. In 2017 had ik het geluk dat ook het weer nog prachtig was, waardoor ik onderstaande plaatje kon maken. Het contrast en de kleuren laten het bijna niet echt lijken, maar toch kan het hier echt zo mooi zijn.

Palpuognasee

Palpuognasee in de herfst

Na een dagje in de omgeving van dit meer gelopen te hebben, heb ik ook nog Lago-di-Saoseo bezocht. Wel een aardig lange maar mooie wandeling. Maar als je eenmaal boven bij dit meer aan komt is dit ook zeker de moeite waard. In het echt was het indrukwekkender dan deze foto. Maar ook dit is zeker een plekje om nog eens naar toe terug te gaan.

Lago-di-Saoseo

Lago-di-Saoseo

Eind van het vlinder seizoen 2017

14 juni 2018

Zo na de zomer vakantie beginnen de vlinders in Nederland altijd hard achteruit te gaan, en ook merk ik dat ik zelf dan wel weer wat extra rust kan gebruiken. Toch probeer je zo nu en dan toch nog even op stap te gaan maar meestal zonder al te veel succes.

In augustus ben ik nog eens wezen zoeken naar de Zilveren maan – Boloria selene. Op zich waren en nog genoeg vlinders te vinden, maar aan alle vlinders was al goed te zien dat ze hun beste tijd wel gehad hadden. Ondanks dat natuurlijk toch een poging gewaagd om een foto te maken.

Zilveren maan - Boloria selene

Zilveren maan – Boloria selene

Een van de soorten die meestal als een van de laatste in het jaar nog te vinden is, is de Kleine vuurvlinder – Lycaena phlaeas. Een schitterend klein vlindertje waar ik om een of andere reden al jaren geen foto meer van gemaakt had. Als het dan ook nog een mooi ochtendje is met heel veel dauw, kan ik het niet laten een mooie close-up te maken.

Kleine vuurvlinder - Lycaena phlaeas close-up

Kleine vuurvlinder – Lycaena phlaeas close-up

Wat verderop in hetzelfde veldje zit een ander exemplaar waar ik een stuk verder vanaf ga zitten, wat weer een compleet andere foto geeft, maar naar mijn idee zeker niet minder. In 2018 moet ik zeker eens terug gaan om wat meer werk van dit vlindertje te maken, want hier kan ik zeker nog een veel betere foto van maken…

Kleine vuurvlinder - Lycaena phlaeas

Kleine vuurvlinder – Lycaena phlaeas

Zomer vakantie Corsica (2017)

13 juni 2018

Op het moment dat ik dit berichtje plaats ben ik al bijna weer toe aan de zomer vakantie van 2018, maar het is altijd weer leuk om even terug te kijken.

Van 7 juli t/m 29 juli zijn we op vakantie geweest met het hele gezin op Corsica en een gedeelte van het van land van Italië. Voor iedereen die nog nooit op Corsica is geweest, kan ik van harte aanraden dit prachtige eiland eens te bezoeken. Mooie dorpjes, prachtige natuur met hoge bergen, en witte stranden. Naast dit prachtige landschap zijn er ook nog eens hele mooie en speciale vlinders te vinden. Een handje vol van de vlinders die op dit eiland voor komen zijn endemisch voor Corsica en Sardinië wat dit nog bijzonderder maakt. Nu is de vakantie met de familie niet echt bedoeld om de hele dag foto’s te maken, maar ik ben er toch een paar momenten tussen uit geweest om even wat plaatjes te schieten.

Met de familie op Corsica

Met de familie op Corsica

De vlinder die boven aan mijn lijst stond om te vinden was de Corsicaanse koninginnenpage – Papilio hospiton. Helaas was ik al wat aan de late kant om deze soort nog te vinden, maar op 10 juli heb ik toch een poging gewaagd. Omdat de afstand tot de plek waar ik wilde zoeken een hele tocht was en ik de familie niet vroeg wakker wilde maken ben ik de avond er voor vast richting de plaats van bestemming gegaan om een nachtje in de auto te slapen. De volgende ochtend al vroeg aan de wandel gegaan. Het landschap was uiteindelijk lastiger begaanbaar dan ik vooraf verwacht had en het was dan ook een hele klimpartij. In eerste instantie vond ik alleen maar wat Corsicaans hooibeestje – Coenonympha corinna wat ook een leuke en nieuwe soort voor me was, maar toch niet echt heel erg speciaal. Vervolgens vond ik nog een laat Corsicaans vals heideblauwtje – Plebejus bellieri. Een erg oud exemplaar, maar toch erg leuk om op de foto te krijgen. En daar naast vlogen er ook Vale argusvlinder – Lasiommata paramegaera. Al erg snel werd het super warm en was ik van plan terug te lopen toen ik op het idee kwam dan maar een rups van deze koninginnenpage te gaan zoeken. Ook dit viel niet mee, maar uiteindelijk heb ik er toch eentje kunnen vinden. Prachtig beestje!

Rups  Corsicaanse koninginnenpage - Papilio hospiton

Rups Corsicaanse koninginnenpage – Papilio hospiton

Als ik even later richting de auto klim, vliegt er op eens een Koninginnenpage over. Zo snel als mogelijk is probeer ik de vlinder te volgen en als deze gaat zitten kan ik duidelijk zien dat dit de Corsicaanse variant is. Na 2 foto’s vak de bovenkant vliegt het beestje weer verder waarna ik een 2e kans krijg van de buitenkant. Een paar seconden later is het al weer afgelopen en vliegt de vlinder naar de volgende berg. Ondertussen ben ik het helemaal zat, en ga ik weer richting auto om terug te rijden naar de familie die ondertussen op me zit te wachten.

Wat later in de vakantie zijn we een paar dagen in het noorden wat redelijk hoge bergen heeft. Tijdens onze auto ritten stop ik zo nu en dan om te kijken of er nog speciale vlinders te vinden zijn op bijvoorbeeld bloeiende braam. na verschillende keren zonder succes gestopt te zijn vind ik op weg naar het hoogste punt van Corsica de Corsicaanse parelmoervlinder – Argynnis elisa. ik probeer wat plaatjes te maken, maar zonder al te veel succes helaas. Wel besluit ik de volgende dag terug te gaan voor een herkansing. Zo gezegd zo gedaan en de volgende dag sta ik op dezelfde plek, en zo af en toe komt er een wild fladderende parelmoervlinder langs. Na een paar uur wachten voor een groepje distels in de brandende zon weet ik toch wat redelijke plaatjes te schieten van deze speciale parelmoer vlinder.

Corsicaanse parelmoervlinder - Argynnis elisa

Corsicaanse parelmoervlinder – Argynnis elisa

Aangezien ik verder niet heel veel betere foto verwacht te maken, besteed ik hier ook niet veel meer tijd aan. Ergens onderweg kom ik bij een slootje nog wat Tyrrheens lantaarntje – Ischnura genei tegen die ik natuurlijk wel op de foto moet zetten, maar daar blijft het bij.

Na twee weken op Corsica te zijn geweest trekken we nog een weekje door Italië. We beginnen met een dagje Pisa en rijden vervolgens verder richting Lago Maggiore. Omdat ik nu vrij dicht bij Zwitserland ben, en altijd nog eens de Geelbanderebia op de foto wil krijgen ga ik er weer een avondje vandoor om boven op een berg in de auto te slapen. De volgende dag wordt weer een hele lange wandeling over smalle paden, en natuurlijk ook weer zonder ook maar een enkele Geelbanderebia te zien. Dit is ondertussen al het derde jaar op rij dat ik een poging doe deze vlinder te vinden en telkens zonder succes. Ondanks dat ik blijf zoeken, kan ik toch hier en daar nog wat andere foto’s maken, maar voor de Erebia moet ik toch nog eens terug. Na deze poging tot vlinderen is het klaar en ronden we de vakantie nog even rustig af.

 

Foto’s Corsica:

Foto’s Zwitserland

Een Spiegeldikkopje – Heteropterus morpheus

16 maart 2018

Omdat het al weer een hele tijd geleden dat ik een Spiegeldikkopje – Heteropterus morpheus gezien had, leek het me leuk deze soort weer eens te gaan zoeken. Ondanks dat ik wel een beetje mijn twijfels over het weer had, toch mijn wekker op tijd gezet en in het donker op stap gegaan. Eenmaal aangekomen op de juiste plek, was het een kleine moeite om verschillende slapende Spiegeldikkopjes te vinden. Helaas was ik niet de eerste, en waren er al verschillende personen voor me geweest, die het ook nog nodig vonden om de hele begroeiing inclusief waardplanten plat te stampen. Gelukkig kon ik gewoon netjes vanaf het pad een vlindertje uit kiezen, en rustig fotograferen. Onderstaande zat wel heel erg fraai op een bloempje van de Wikke.

Spiegeldikkopje - Heteropterus morpheus

Spiegeldikkopje – Heteropterus morpheus